Openingszin

geplaatst in: Blog | 0

Het inleveren van teksten bij een opdrachtgever is altijd een spannend moment. Herkent de persoon of organisatie zich goed in het verhaal, heb ik de kern te pakken en blijven de stukjes  overeind waarin ik iets meer vrijheid nam? Een paar weken geleden zat ik weer in spanning toen ik mijn teksten bij organisatieontwikkelaar Mark Hut aanleverde. De eerste zin van mijn tekst was namelijk: ‘Als manager streef ik ernaar mezelf overbodig te maken.’

Dat vond ik nogal een binnenvaller. Ik was dan ook benieuwd of hier een rode streep doorheen zou gaan of dat het door de keuring zou komen. Het was een letterlijk citaat. Maar zet je dit als net gestarte zelfstandige op de homepage van je website? Het klonk bijna als antireclame. Toch had ik er wel vertrouwen in. Omdat ik, in de korte tijd dat ik hem leerde kennen, merkte dat dit echt zijn overtuiging is.

En het is niet alleen zijn overtuiging; hij handelt er ook naar. Mark gaf zijn vaste baan als directeur bij een woningcorporatie op toen hij zag dat de mensen het verder wel zonder hem afkonden. Mark is namelijk het type manager dat vertrouwt op de kracht, kennis en kunde van zijn collega’s. Een manager die ziet dat de oude manieren van leiding geven eerder remmen dan stimuleren. Maar zou hij mij ook zoveel ruimte geven?

 

Ik drukte op ‘verstuur’ en wachtte af…

Wil je weten wat het geworden is? Kijk dan op www.ruimtegeven.nl

 

PS De foto’s maakte ik ook 🙂

Een foto met een verhaal(tje)

geplaatst in: Blog | 0

Soms maak je een foto waar je helemaal tevreden over bent. Dit is voor mij zo’n foto.

Vorig weekend bezocht ik Museum Kunstpalast in Düsseldorf. Vanuit de parkeergarage loop je over een rode loper het museum in. Dat wil zeggen: je loopt zo de garderobe op de onderste verdieping binnen. Een strakke, witte, geometrische ruimte. En die was ook nog eens compleet leeg.

Met de jas nog aan begon ik gelijk te fotograferen. Wat een prachtig lijnenspel. En wat een geluk dat er niemand was. De vorm van de balie corresponderend met de ramen in het plafond. Oh, en al die nummertjes keurig aan de haakjes. Ik kreeg er bijzonder goede zin van. Een kwartiertje probeerde ik verschillende kaders uit en varieerde ik wat met de scherptediepte.

Toen zag ik het ineens… Achterin hing een kleerhanger. Hoe had ik dat kunnen missen! Een sprintje was snel getrokken. Afdrukken en klaar. Dit had de foto nodig. Een zwarte plastic klerenhanger om het strakke stramien te doorbreken. En, ik had nu ook een verhaaltje: eenzame hanger wacht op drukkere tijden.

 

 

Retrospiegelen

geplaatst in: Blog | 0

Nog even, en het jaar 2017 gaat over in het jaar 2018. Her en der lees ik persoonlijke bespiegelingen op het afgelopen jaar en moedige voornemens voor het komende. Zal ik me wel of niet wagen aan iets soortgelijks? Deze vraag houdt me al een paar dagen bezig… Nu ik zelfstandig ondernemer ben, voel ik lichte druk ‘ook iets van me te laten horen’.

Markant jaar

Ik twijfel tussen een mooie foto plus gevat bijschrift en retrospiegelen, een meer inhoudelijke terugblik. Kies ik voor die vluchtige glimlach of vraag ik wat meer tijd en aandacht van jullie? Al schrijvende merk ik dat de keuze al gemaakt is. Voor mij was 2017 een markant jaar en daar ga ik gewoon even bij stil staan. Leuk als je met me meeleest!

Schrikbeeld

Een half jaar geleden wist ik nog niet dat ik een leven als zzp’er ambieerde. Voor mij was het altijd het grootst mogelijke schrikbeeld. Ik zag me zelf vooral met mijn spaatje rood en kaakkramp van het bevallig glimlachen op de zoveelste netwerkborrel staan. Alleen. Ook dat nog. Daarnaast heb je als eenpitter ook tomeloze energie nodig. En die had ik niet. Al heel lang niet.

Maar wat blijkt?!

Die netwerkborrels zijn niet nodig. Mensen om mij heen hebben vertrouwen in mij en mijn werk. Die gunnen mij mooie opdrachten, zonder dat ik door een hoepeltje hoef te springen. En een zelfgekozen pas op de plaats van dik een jaar bracht kracht. Ik had voldoende pep om te kiezen voor een autonoom werkend leven en een nieuwe opleiding. Waarschijnlijk de eerste studie die ik welbewust koos.

Wat me nu vooral opvalt is rust

Afgezien van een licht stressmomentje hier en daar, ervaar ik rust en vertrouwen. Er zijn wel stemmetjes die van alles zeggen, hoor. Bijvoorbeeld dat ik me meer moet profileren op diverse kanalen, dat ik nu al museumwaardige foto’s moet maken, dat ik de SEO van mijn website moet aanpakken. Maar die stoorzenders laat ik lekker kletsen en hum vervolgens een vrolijk liedje.

Want ik heb dit jaar heel wat bereikt. Meer dan ik in 399 woorden kan vertellen. Dat het ook wel eens wat eenzaam was, past misschien goed bij Kerst; maar is iets voor een volgende blog. Zo vlak voor de feestdagen (ik negeer nu het stemmetje: tikje te laat met dit verhaal?) wens ik jou een energiek 2018 met vele mooie ontmoetingen.

Website veen&daal ziet het licht

geplaatst in: Blog | 0

Hoera! Het is gelukt. De website van veen&daal | rake foto’s+klare taal is een feit.

Deze website is gemaakt in het gratis WordPress-thema Virtue. Binnen dit thema is heel veel mogelijk. Bijvoorbeeld het aanpassen van fonts (lettertypes). Ook zijn er dingen niet mogelijk. Dat was af en toe slikken, maar als startende ondernemer kan ik hier prima mee voor de dag komen. En stiekem ook wel stoer: je eigen website.

Samen met wordpresscoach Anette van Haren maakte ik in vijf sessies van twee uur een eerste opzet. Daarna dokterde ik net zo lang totdat er voor mijn gevoel een uitgebalanceerd geheel ontstond.

Frank Toonen van Voltage ontwierp het logo. Dat deed hij voor niks. Binnenkort mag ik voor hem voor niks teksten schrijven en/of foto’s maken. Zo helpen we elkaar. Want ook Frank is druk met een nieuwe website.

Zie je iets wat beter kan, mail me dan vooral. ik vermoed hier en daar nog wel een typefoutje. Maar ook als iets onduidelijk is, hoor ik het graag. Geen klachten? Gewoon een berichtje vind ik ook heel leuk.